Oprócz witek brzozowych przy drodze roi się też od sprzedawców poziomek i malin. Podobno leśnych... Dziwne, bo w zasięgu wzroku lasu nie widać. O życzliwości natury świadczą też nieprawdopodobne ilości proponowanego przejezdnym miodu. Jawi się więc Kazachstan krajem miodem płynącym. Mijane pola uprawne też zaskakują. Przeważa złoto-żółty rzepak i jasnobłękitne roślinki chyba pastewne. Wychodzi na to, że w domniemanej krainie Borata uprawy rolne mają kolor narodowej flagi!

Paliwo ponownie tańsze! W okolicach dwóch złotych za litr. Jeździć, nie umierać! A jeszcze 250 km przed Astaną zaczyna się sześciopasmowa autostrada. Samochodów na niej co kot napłakał, zdarza się też jadący pod prąd kazachski kowboj na koniu. System płatności na autostradzie (250 km za 5 złotych!) jest elektroniczny i wprawia w osłupienie nawet miejscowych kierowców. Samochód i jego tablica rejestracyjna są (prawdopodobnie) fotografowane i jakiś mądry komputer przy zjeździe przetwarza dane i podaje żądana kwotę.

Więcej o wyprawie Tybet 2013

Do Astany wjeżdżamy pod wieczór więc opowiadać nie ma o czym. Chyba tylko o genialnym smaku pierwszych w tej podróży jagnięcych szaszłyków i całkiem przyzwoitym koniaku Kazakstan i Żenis (czyli po kazachsku Pobieda). Zwiedzanie miasta budowanego przez dożywotniego prezydenta Nazarbajewa zostawiamy na jutro.

Szczegóły na www.rp.pl/Tybet2013 oraz na stronie www.discover4x4.com.