Ubezpieczony nie odpowiada za zaniedbanie agenta

Spór skupiał się na ocenie braku w skradzionym aucie (i pozostałych dziewięciu) immobilizera. Proces wykazał, że zarówno właściciel pojazdu, jak i agent ubezpieczeniowy dowiedzieli się o tym braku dopiero w toku likwidacji szkody po przeprowadzeniu przez PZU specjalistycznych badań. Dlatego nie można obciążać właściciela firmy negatywnymi konsekwencjami błędnego przekonania, że pojazd jest fabrycznie wyposażony w immobilizer, skoro w błędzie był też agent, którego działania odnoszą skutek dla zakładu ubezpieczeniowego.

Skoro zatem agent zaniechał oględzin pojazdu, nie zbadał kluczyków (nawet ich nie oglądał) i nie skontaktował się z dilerem Scanii w celu potwierdzenia informacji o fabrycznych zabezpieczeniach, to – wedle sądu – można przyjąć, że w imieniu PZU zaakceptował stan istniejący w dniu zawarcia umowy, a jego zapis o zabezpieczeniu pojazdu nie odpowiadał rzeczywistości.

Konsekwencją braku immobilizera w dniu zawarcia umowy ubezpieczenia jest niemożność złożenia podczas zgłaszania szkody jakichkolwiek sterowników do uaktywnienia zabezpieczenia, skoro takiego urządzenia nie było. Niezasadne jest zatem powoływanie się przez PZU na wspomniane postanowienie o.wu. autocasco.