Pojemność pojemników na śmieci w uchwale gminy

Rada Gminy Sulęczyno (woj. pomorskie) uchwaliła w lutym ubiegłego roku regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. Zawarła w nim zapisy dotyczące pojemności pojemników na śmieci oraz obowiązku składania deklaracji o wysokości opłat na terenach letniskowych.

Pierwszy z przepisów ustalał kryteria pojemników wymagane od właścicieli nieruchomości, na której stale nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. W uchwale wskazano, iż „na zabudowanych oraz wyposażonych w przyczepy campingowe nieruchomościach używanych na cele letniskowe, rekreacyjne, turystyczne i zorganizowanego wypoczynku pojemnik odpowiadający wielokrotności 2 litrów na każdy 1 m2 powierzchni (...)".

Z kolei zapis dotyczący obowiązku składania deklaracji o wysokości opłat za odbiór odpadów ustanawiał obowiązek wskazania w takich deklaracjach „okresu co najmniej 4 miesięcy w każdym roku kalendarzowym, w którym będą wytwarzane odpady komunalne, z tym, że okres ten musi obejmować cały sezon letni, tzn. miesiące czerwiec, lipiec i sierpień".

2 litry na każdy metr kwadratowy

Zapisy te zakwestionował jeden z mieszkańców, M. T. – współwłaściciel działki letniskowej. Odnosząc się do ustalonych kryteriów dotyczących pojemników na odpady, wskazał, że rada gminy, nieuzasadniając przyjęcia normy oraz niewiążąc jej ze średnią ilością odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach używanych na cele letniskowe, rekreacyjne, turystyczne i zorganizowanego wypoczynku, de facto uzależniła minimalną wielkość pojemnika do zbierania odpadów komunalnych od powierzchni nieruchomości, czym wykroczyła poza upoważnienie ustawowe.

Z kolei odnośnie obowiązku składania deklaracji za czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień jako miesięcy, w których będą generowane odpady mężczyzna zarzucił, iż prowadzi to do obowiązku ponoszenia opłaty niezależnie od tego czy odpady w tych miesiącach rzeczywiście powstają na nieruchomościach. Jego zdaniem gmina definiując te miesiące dla nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy (w tym na zabudowanych oraz wyposażonych w przyczepy campingowe nieruchomościach używanych na cele letniskowe, rekreacyjne, turystyczne i zorganizowanego wypoczynku) wykroczyła poza upoważnienie ustawowe i modyfikuje w sposób niedopuszczalny zapisy ustawy poprzez rozszerzenie obowiązku nałożonego przez ustawę na właścicieli nieruchomości, na której stale nie zamieszkują mieszkańcy.

Rada Gminy broniła się, iż przy podejmowaniu uchwały w przedmiocie regulaminu nie doszło na naruszenia przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminie ani przepisów Konstytucji RP.

Tłumaczyła, iż ustalając normę 2 litrów na każdy m2 powierzchni budynku, na której powstają odpady komunalne, nie zostały naruszone przepisy art. 4 ust. 2 pkt 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, albowiem rodzaj i minimalną pojemność pojemnika do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości letniskowych określona została przy uwzględnieniu średniej ilości powstających na nich odpadów komunalnych. Na tę okoliczność Rada przedstawiła kalkulację sporządzoną przez gminnego specjalistę gminnego w tym zakresie.

Odnosząc się do obowiązku deklarowania przez właścicieli nieruchomości letniskowych czterech miesięcy w sezonie letnim, w których będą powstawały na nich odpady komunalne, Rada Gminy wskazała, że nie oznacza to automatycznie powstania po ich stronie obowiązku ponoszenia opłat za 4 miesiące, gdyż każdy z nich może złożyć korektę deklaracji, z której będzie wynikać faktyczny okres jego pobytu w domu letniskowym skutkujący powstawaniem odpadów komunalnych.

Niewydolny system

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, do którego trafiła skarga właściciela działki, podzielił jego wątpliwości, i stwierdził nieważność kwestionowanych zapisów uchwały (sygn. akt II SA/Gd 674/14).