Wierzę w Pańską dobrą wolę, w to, że intencją nie było przyzwolenie na brutalne chamstwo, ale gest w stosunku do człowieka, który formalnie jest Pana kolegą partyjnym. Niestety, typową cechą chamów jest to, że uważają czyjąś dobrą wolę za przejaw słabości. Tak jest też ze Stefanem Niesiołowskim, który wtedy uznał, że zapalił mu Pan zielone światło do przekraczania kolejnych granic kultury i przyzwoitości.

W polskiej debacie publicznej jest zbyt dużo brutalności i prostactwa, a czempionem jest tu Stefan Niesiołowski. Nie ma w Polsce drugiego polityka, który by tak obraźliwie wyrażał się o nielubianych dziennikarzach. Owszem – ktoś przypomni – dochodziło do gorszących scysji między politykami a dziennikarzami. Były to jednak incydenty, po których najczęściej dochodziło do pojednania. Niczego jednak nie da się porównać z postępowaniem posła Pańskiej partii. Niesiołowski systematycznie używa języka tak nienawistnego, że następnym stopniem – a stale zaostrza słownictwo i postępowanie – będzie czyn w stylu Ryszarda Cyby.