Czy sąd może skazać za jazdę pojazdem po drodze leśnej w stanie nietrzeźwości

Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu, tj., że w określonym w wyroku dniu, na drodze leśnej, będąc w stanie nietrzeźwości prowadził w ruchu lądowym motocykl w warunkach recydywy (przestępstwa z art. 178a § 1 i 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.).

Za popełnione przestępstwo sąd pierwszej instancji skazał oskarżonego na karę roku pozbawienia wolności. Sąd wymierzył również środki karne, w postaci m.in. dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów.

Sąd Okręgowy przychylił się do twierdzeń sądu I instancji i utrzymał wyrok w mocy.

Obrońca oskarżonego wniósł od wyroku sądu okręgowego kasację, wnosząc o uniewinnienie oskarżonego.

Obrońca zarzucił sądowi naruszenie przez sądy przepisu art. 178a § 1 i 4 k.k. Podniósł również, że oskarżony swoim zachowaniem nie wyczerpał znamienia przestępstwa poruszania się w "ruchu lądowym".

Prokurator Prokuratury Okręgowej w odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy podzielił zdanie prokuratora i uznał kasację obrońcy oskarżonego za oczywiście bezzasadną.

Sąd Najwyższy przyjął, że zarzut sformułowany przez autora kasacji był nietrafny. Sądy obu instancji, właściwie bowiem przyjęły, iż oskarżony popełnił przestępstwo - poruszając się motocyklem w stanie nietrzeźwości w ruchu lądowym.

Sąd Najwyższy wskazał, że pojęcie "ruch lądowy" użyte w art. 178a § 1 k.k. odnosi się nie tylko do dróg o statusie formalnym.

Wskazane kryterium tyczy się również określonych miejsc, które są faktycznie dostępne i wykorzystywane dla ruchu pojazdów i ich uczestników.

To, że do zdarzenia doszło na "drodze leśnej" nie oznacza więc, że nie można przypisać oskarżonemu poruszania się w ruchu lądowym, a co za tym idzie popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k.