Skazani za katastrofę hali MTK z 2006 roku

Na werdykt Sądu Apelacyjnego w Katowicach czekali bliscy ofiar – a zginęło 65 osób, oraz poszkodowani, z których ok. 90 złożyło pozew zbiorowy o odszkodowanie i zadośćuczynienie.

Ryszard Z. z zarządu MTK został skazany na dwa lata więzienia (bez zawieszenia), gdyż miał obowiązek zapoznania się z sytuacją w hali oraz dokumentacją budynku, a jeśli była dla niego niezrozumiała, powinien skorzystać z pomocy fachowców. Odpowiedzialność dyrektora technicznego MTK Adama H. – skazanego na 1,5 roku – również nie budzi wątpliwości sądu.

– To on na co dzień zarządzał obiektem i choć decyzja o zamknięciu hali była trudna, bo oznaczałaby odwołanie targów gołębi i straty, to była jednak możliwa – wskazał sędzia Marek Charuza.

Na dziewięć lat więzienia skazany został główny projektant hali Jacek J., który nie miał niezbędnych uprawnień, nie ukończył nawet studiów budowlanych. Sąd ustalił, że hala była wadliwie zaprojektowana i od początku groziła zawaleniem. Zgłaszane w trakcie eksploatacji obiektu i przed katastrofą problemy określił zaś jako pozorne.

Maria K., była inspektor nadzoru budowlanego, została skazana na dwa lata. Sąd uznał, że świadomie nie dopełniła swych obowiązków. Jej działania zarówno przed, jak i po katastrofie były spóźnione i pozorne.

Według biegłych pawilon mógł runąć w każdej chwili, poczynając od wybudowania go, a przed katastrofą kilkakrotnie ulegał awarii.

W 2002 roku straż pożarna zgłosiła np. niebezpieczne ugięcie się dachu hali MTK pod naporem śniegu. Ówczesna inspektor nie podjęła żadnych czynności, by skontrolować stan budynku, nie mówiąc o wyłączeniu go z użytkowania. Oskarżona tłumaczyła, że sygnał od strażaków nie był informacją o zagrożeniu, więc nie musiała podejmować przewidzianych w takich sytuacjach czynności. SA ocenił zaś, że powinna wszcząć kontrolę i zlecić ekspertyzę.

SA uniewinnił zaś byłego członka zarządu MTK Nowozelandczyka Bruce'a R., gdyż rzadko bywał w siedzibie MTK i nie miał wiedzy o stanie hali ani jej odśnieżaniu. W efekcie nie mógł zareagować na zagrożenie.

– Spodziewałem się takiego wyroku, ale co najmniej kilka lat wcześniej – powiedział „Rzeczpospolitej" mecenas Adam Car, pełnomocnik ok. 90 bliskich ofiar katastrofy, którzy złożyli pozew zbiorowy o zadośćuczynienie.

Pozew ofiar przez kilka lat natrafiał na rafy proceduralne w sądach cywilnych – nie chciały zakwalifikować go do postępowania grupowego.

– Dopiero SN przesądził, że obejmuje go ta procedura, ale najwyraźniej SO w Warszawie czekał na werdykt sądu karnego – mówi mec. Car.