Agence France Presse poinformowała, że polityk zmarł w środę we śnie w swoim paryskim domu. Odejście Delorsa potwierdziła jego córka Martin Aubry.
Delors, zagorzały zwolennik powojennej integracji europejskiej, pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Europejskiej, organu wykonawczego UE, przez trzy kadencje – dłużej niż jakikolwiek inny sprawujący ten urząd – od stycznia 1985 r. do końca 1994 r.
Delors był jednym z pierwszych budowniczych zjednoczonej Europy. Lata jego przewodniczenia KE były okresem tworzenia się jednolitego rynku, reformy wspólnej polityki rolnej, podpisania układów z Schengen, utworzono wówczas także program wymiany studentów Erasmus. Delors położył też podwaliny pod wspólną walutę europejską – euro.
Oprócz tego, że trzykrotnie przewodził Komisją Europejską, był także założycielem instytutu badawczego „Notre Europe — Institut Jacques Delors”, którego celem było „myślenie o jedności europejskiej”. Uznawany za faworyta wyborów prezydenckich we Francji w 1995 r., zdecydował się nie kandydować.
Pozostał wierny swoim federalistycznym ideałom. Niedawno ostrzegał przed niebezpieczeństwami związanymi z populizmem w Europie, wzywając do odważnych posunięć po brexicie.
Prezydent Francji Emmanuel Macron złożył hołd swojemu rodakowi jako mężowi stanu, który był „niewyczerpanym architektem naszej Europy” i bojownikiem o sprawiedliwość ludzką.
Michel Barnier, główny negocjator Unii Europejskiej podczas rozwodu Wielkiej Brytanii z Unią Europejską, powiedział, że Delors był inspiracją i powodem, aby „wierzyć w «pewną koncepcję» polityki, Francji i Europy”.
