Moim towarzyszem chwil z książką stał się Jacek Dukaj. Czytam teraz dwie jego powieści. „Lód" jest mieszanką elementów rzadko spotykających się w jednej całości. Mamy sznyt lat 20., science fiction i dystopijną wersję historii Polski oraz Rosji. Drugi tytuł to „Starość aksolotla". Jacek Dukaj kreśli tam niesamowitą wizję ludzkości, która przetrwała zagładę, skanując się do wersji cyfrowej i zamieszkując „ciała" robotów. Człowieczeństwo w świecie maszyn. Nigdy czegoś takiego nie czytałem.