Jednym z tematów chętnie podejmowanych przez kino więzienne jest motyw solidarności, a czasami wręcz przyjaźni pomiędzy osadzonymi, czego najdoskonalszym bodaj przykładem wciąż pozostaje klasyk nad klasykami, a mianowicie „Skazani na Shawshank”. Cal McMau, twórca debiutujący za kamerą zrywa z tą optyką i kreśli opowieść na wzór przedkodeksowego „Szarego domu”, a więc prekursora konwencji, w którym na próżno szukać pojednawczych gestów, podczas gdy wrogich spojrzeń nie brakuje.