Dlaczego to było takie ważne? Tak bardzo, że jesteśmy tu dzisiaj wszyscy; że nic innego przez te wszystkie lata wydawało się nie sięgać tamtym chwilom do stóp. W naszym dorosłym życiu możemy być dobrzy albo źli, słabi i silni, szlachetni lub podli. Ale tylko wtedy, przez ten krótki czas – mogliśmy być naprawdę wielcy.

Trwa właśnie pogrzeb trenera licealnej drużyny futbolu amerykańskiego. Z całego kraju zjechali się jego byli zawodnicy. Od kilku dni czuwali na trybunach stadionu, który kiedyś skandował ich imiona. Przyjechali pożegnać coś więcej niż trenera – zamordystę. Razem z nim złożą do grobu dawną wielkość. Jedni utyli, drudzy odnieśli kontuzje, które przekreśliły ich marzenia, jeszcze kolejni siedzą w więzieniu i czekają niecierpliwie na wiadomość, czy dostaną przepustkę pozwalającą im uczestniczyć w pogrzebie. Ktoś prowadzi niewielki sklep, kto inny został prezesem lokalnego banku. Na pogrzebie spotkają zdradzone, licealne miłości. Okaże się, że one – wtedy odrzucone przez mających status półbogów sportowców – poradziły sobie w dorosłym życiu dużo lepiej od nich. Tamtym zostały już tylko opinające się na brzuchach koszulki licealnej drużyny, które założą w hołdzie dla zmarłego trenera.