To kolejny tom poetycki w twórczości Jakuba Pacześniaka i z pewnością jeden z najlepszych w jego dorobku. Przesądza o tym nie tylko spójna, precyzyjna kompozycja książki, ale umiejętnie i subtelnie prowadzony przez autora dialog z tradycją literacką. W otwierającym zbiór „plaster jasnej przestrzeni” wierszu („to jest życie”) czytamy m.in. o „kolejach / splątanych / drogach / nieprzepartych”, który to motyw powraca w różnych odsłonach w wielu miejscach zbioru, by znaleźć swoją kulminację w zamykającym tom dłuższym utworze („poemat o jednej drodze”). Pojawiają się w nim znamienne słowa: „tam dojść / gdzie kres / i początek / dane na zawsze / na wieki wieków”.