Więzień polityczny w 1968 r., pierwsze pokolenie Karty 77, współorganizator podziemia, pism nielegalnych, wiceminister od lustracji u Havla, dziennikarz, tłumacz – to tylko zewnętrzny opis Petruški.

Petruška umarła kilka dni przed swoimi 76. urodzinami. Jej syn Stepan pisze, że w poprzednim roku zeszły się na jej urodziny w knajpie dziesiątki przyjaciół, a Petruška, w nietypowy dla siebie sposób, oznajmiła, że tym razem każdy płaci za siebie. Ona nic nie funduje, bo wszystkie swoje pieniądze posłała do Ukrainy.