Iwaszkiewiczowie pisali do siebie obficie, ponieważ sporo czasu spędzali oddzielnie w podróżach. Anna co roku spędzała zimowe miesiące w Rabce, a lato w Ustce. Jarosław często przemierzał Włochy, Niemcy, Szwajcarię. Regularnie jeździł też po Polsce, lubił zwłaszcza Sandomierz, gdzie wybierał się, aby pisać.

Wymianie ich listów towarzyszyła ogromna pasja. „Błagam napisz…” – tak często kończyli listy, mimo że od ostatniego minął dzień czy dwa. Tylko okupacja to zmieniła, kiedy to właściwie się nie rozstawali.