Czy stać go, jeśli nie na elementarny sceptycyzm, to przynajmniej na realizm? Czy jest w stanie mentalnie wykonać krok wstecz, cofnąć rękę wyciągniętą do złożenia podpisu na dekrecie o samobójstwie własnym czy świata, choćby tym światem był tylko kraj, miasto, Kancelaria Rzeszy? I co rozstrzyga o tym, czy ów racjonalny impuls jest możliwy? Skala osiągniętego wcześniej sukcesu, stopień zaawansowania megalomanii czy poziom osobistego szaleństwa?