4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Michał Szułdrzyński: Byłem naiwny
Gdy tydzień temu pisałem w tym miejscu, że w sieci nic nie ginie, nie sądziłem, że i mnie czkawką odbije się komentarzyk wrzucony kilka lat temu do internetu. A to za sprawą śmierci ks. Andrzeja Dymera, który przez ćwierć wieku pozostawał bezkarny mimo poważnych oskarżeń o pedofilię. Niektórzy krewcy internauci uznali wręcz, że ten filmik to dowód, że również ja winien jestem krycia pedofilii w Kościele. Ale po kolei.
24 września 2013 r. „Rzeczpospolita" opublikowała tekst Tomasza Krzyżaka o rozpoczęciu w Polsce, jako jednym z pierwszych krajów w Europie, pilotażowego programu kształcenia delegatów diecezjalnych, którzy mieli zajmować się prewencją pedofilii w Kościele. Szkolenie organizował jezuita o. Adam Żak, który został właśnie koordynatorem Episkopatu. Powiedziałem wtedy, że cieszę się, że Kościół polski przestał tylko mówić o walce z pedofilią, ale że rozpoczął konkretne działania. To pół roku po tym, jak papieżem został Franciszek, który wypowiedział pedofilii wojnę i – jak się wówczas wydawało – dokona szybkiej rewolucji w Kościele. Dodałem też, że część mediów lewicowych i liberalnych traktuje Kościół jako siedlisko zła i pedofilii, ale na szczęście działania Episkopatu w tej sprawie, jak choćby rozpoczęcie szkoleń dla pełnomocników poszczególnych diecezji do spraw walki z pedofilią, mogą być argumentem, że coś się jednak dzieje. Choć – puentowałem – przeciwników Kościoła to i tak zapewne nie przekona.
Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
W „Limpopo” każdy z graczy zostaje groźnym zielonym gadem…
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Dostajemy doświadczenie świata, w którym role ofiar i strażników zmieniają się szybciej niż w kalejdoskopie.
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Potrzebujemy nowego podejścia do pracy, które pozwoli nam działać skuteczniej, ale bez wyniszczającego tempa.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Nawet najbardziej szokujące sceny, które mogą wydawać się nieprawdopodobne, mają swoje potwierdzenie w rzeczywis...
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
„Niektórych rzeczy nie da się odzyskać”, a skoro tak, to najwyższa pora ruszyć do przodu.
