Stany przejściowe” zapowiada motto zaczerpnięte z „Czarodziejskiej góry” Tomasza Manna: „Ślicznie, już po lecie, o ile ono w ogóle było; zawiedliśmy się na nim, jak na całym życiu, całkowicie i zupełnie”. Rzeczywiście, życie w powieści jest rozczarowujące, nie ma w nim wiele poza snem, pracą, zakupami w Żabce i wyrzucaniem śmieci (przez sąsiadkę). Nic więc dziwnego, że narratorce towarzyszy pragnienie emancypacji z codzienności: „Idę do pracy. Na wszelki wypadek okrężną trasą, żeby dać szansę światu. Może coś się wydarzy po drodze. Nie dzieje się nic i nie dzieje się aż do końca drogi (…)” (s. 11).