Ostatnio przeczytałem powieść „Do perfekcji” autorstwa Vincenza Latronica, młodego włoskiego pisarza nominowanego do Nagrody Bookera. To bardzo ciekawa książka, będąca portretem pokolenia milenialsów próbujących odnaleźć się w Berlinie XXI wieku. Szczególnie ujęło mnie to, że opowieść o bohaterach prowadzona jest poprzez opisy przedmiotów i przestrzeni – w sposób metaforyczny, budujący duży potencjał interpretacyjny.

Wracam też do dramaturgii Wiesława Myśliwskiego, co wynika po części z mojej pracy w teatrze. Myśliwskiego znamy głównie jako powieściopisarza, natomiast jego dramaty znacznie rzadziej funkcjonowały na scenie. Kilka lat temu zostały wznowione i uważam, że mają dużą siłę – tworzą coś na kształt chłopskich misteriów. W kontekście współczesnego zwrotu chłopskiego w kulturze to materiał bardzo aktualny, choć trudny inscenizacyjnie ze względu na rozbudowane monologi i dużą liczbę słów. Tym bardziej jednak wydaje mi się, że warto podejmować to wyzwanie.