Lee Price III – i pomyśleć, że u nas numeruje się tylko królów – dostał za to dziewięć lat i dwa miesiące więzienia. Za niewinność go wsadzili, jako żywo. A było to tak, że pan Lee, osoba o oczywistych marzeniach i nieoczywistym sposobie ich spełniania, dżentelmen notowany i to zdaje się nie na giełdzie, zgłosił się po pomoc. Jak dają, to bierz, jak biją, uciekaj – mawiała ciocia, może mieliśmy tę samą.