Prawo UE nie pozwala odmówić pracownikowi możliwości skorzystania z urlopu wypoczynkowego w innym terminie, jeśli w okresie corocznego wypoczynku przebywał na urlopie dla poratowania zdrowia – tak orzekł Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Rozpatrywana sprawa dotyczyła polskiej nauczycielki, która w marcu 2011 r. poszła na urlop dla poratowania zdrowia. Wróciła z niego dopiero w listopadzie. W wakacje nie mogła się udać na urlop wypoczynkowy. Zwróciła się więc do pracodawcy o jego udzielenie. Ten jednak jej odmówił, argumentując, że plan urlopów na 2011 r. przewidywał skorzystanie przez nauczycielkę z wolnego od 1 do 31 lipca 2011 r. Jej prawo do tej przerwy w świadczeniu pracy zostało więc skonsumowane przez przypadający na ten sam okres urlop dla poratowania zdrowia.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia miał wątpliwości, czy polskie przepisy regulujące prawo nauczycieli do corocznego urlopu wypoczynkowego są zgodne z dyrektywą dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy. Zwrócił się więc z pytaniem do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Ten zaś podkreślił, że pracownik musi mieć rzeczywistą możliwość skorzystania z przysługującego mu prawa do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego. W razie zbiegu okresów urlopu corocznego i urlopu na poratowanie zdrowia nie bez znaczenia jest jednak ich cel. Tego ostatniego udziela się w celu przeprowadzenia leczenia, w wymiarze nieprzekraczającym jednorazowo roku. O potrzebie jego udzielenia orzeka lekarz. Dwa tygodnie przed zakończeniem takiego urlopu nauczyciel powinien zgłosić się na badanie, by stwierdzić, czy może pracować na określonym stanowisku.
Sporny urlop ma więc na celu poprawę stanu zdrowia pracowników i – w przeciwieństwie do corocznego urlopu wypoczynkowego – nie służy zapewnieniu okresu wytchnienia i wolnego czasu, skoro powinni oni poddać się leczeniu zaleconemu przez lekarza.
