Z ciemnych chmur lały się potoki deszczu, a punktualnie o godz. 19 na gigantycznej estradzie wybudowanej na murawie stadionu pojawił się Elton John. I zaczęło się muzyczne szaleństwo.
W Warszawie słuchali go przede wszystkim ci, którzy dorastali przy jego piosenkach. Bawili się więc doskonale. Ale i młodsza część widowni nie była zawiedziona.
Elton John dał przegląd swych największych hitów. I udowodnił, że jest wciąż królem muzyki pop. Jednak tej, która już odeszła w przeszłość: melodyjnej, niebojącej się popadać w sentymentalizm. Wszystkim piosenkom sprzed lat stara się wszakże nadać bardziej współczesny kształt, dlatego rozbudowane zostały w nich partie instrumentalne, było też nieco improwizowanych solówek i dużo ciekawych harmonii. I tak „Rocket Man” stał się niemal dużą suitą dającą okazję do popisu wszystkim muzykom.
Kiedy wydawało się, że koncert upłynie przede wszystkim pod znakiem „Sacrifice” i innych romantycznych ballad, pod koniec drugiej godziny Elton John nagle włączył piąty bieg.
Muzyka nabrała szalonego przyspieszenia, a kilka tysięcy widzów zaczęło tańczyć przy dźwiękach „I’m Still Standing” i „Crocodile Rock”.
