[i]Filmowe propozycje dla dorosłych: „Była sobie dziewczyna”, „W chmurach”, „Autor widmo”, „Wyspa tajemnic”[/i]
[link=http://www.rp.pl/artykul/9146,455509_Weekend_z_bajkami.html]Propozycje dla dzieci[/link]
Zmęczonym obfitością wielkanocnego stołu proponuję wizytę w kinie. Dystrybutorzy nie przygotowali żadnych nowości, jest więc szansa na nadrobienie zaległości. Polecam zwłaszcza brytyjski komediodramat „Była sobie dziewczyna” autorstwa Dunki Lone Scherfog o edukacji życiowej i uczuciowej szesnastoletniej uczennicy.
Akcja rozgrywa się w Londynie lat 60. XX wieku, tuż przed wybuchem rewolucji obyczajowej, a nauczycielem jest trzydziestoparoletni pełen uroku mężczyzna z wielkopańskim gestem i wypasionym autem.
Wszystko to zostało ładnie, bez pośpiechu opowiedziane i uroczo oprawione. A Jenny (rewelacyjna Carey Mulligan) w wersji bankietowej strojami, fryzurami i sylwetką przypomina Audrey Hepburn ze „Śniadania u Tiffany’ego”.
W kolejnym komediodramacie – „W chmurach” Jasona Reitmana – znalazł odbicie kryzys ekonomiczny, jaki za sprawą niefrasobliwości bankierów od ponad dwóch lat gnębi Stany Zjednoczone.
Jego bohater (George Clooney – nominacja do Oscara) pracuje jako „doradca zmian w karierze”, czyli po prostu zawodowo wyrzuca ludzi na bruk. Komediowa forma, zwłaszcza dowcipne, często z drugim dnem, ironiczne dialogi nie umniejszają i nie rozmywają poruszanych problemów.
Należy też koniecznie sprawdzić, w jak świetnej formie artystycznej, na przekór prywatnym kłopotom, jest Roman Polański. Przewodnim tematem thrillera politycznego „Autor widmo” jest motyw bezsilności człowieka wobec medialnej nagonki, przedkładającej sensację ponad fakty i ich bezstronną ocenę.
Natomiast w przestrzeń lęków i nieprzewidywalnych zagrożeń wprowadza w „Wyspie tajemnic” inny mistrz współczesnego kina, Martin Scorsese. Osadzona w czasach zimnej wojny, konkretnie w 1954 roku, historia szeryfa federalnego (w tej roli doskonały Leonardo DiCaprio), prowadzącego wraz z partnerem – w przypominającym więzienie szpitalu psychiatrycznym – śledztwo w sprawie zniknięcia pensjonariuszki, morderczyni trójki własnych dzieci. Atmosfera narastającego osaczenia, wrażenia, że zaraz zdarzy się coś potwornego, budowana jest po mistrzowsku i skutecznie.