Informację o śmierci aktorki podała 20 marca Fundacja Artystów Weteranów Scen Polskich za pośrednictwem mediów społecznościowych: „Z wielkim żalem żegnamy Ikonę Polskiego Kina, podopieczną Fundacji Fundacja Artystów Weteranów Scen Polskich, zmarłą wczoraj, Halinę Kowalską. Po twórczym życiu, spokojnej zaopiekowanej starości, dołączyła do swojego kochanego męża, Włodka Nowaka. Cześć Jej pamięci!”.

Reklama
Reklama

Kariera aktorska Haliny Kowalskiej-Nowak

Halina Kowalska-Nowak urodziła się 27 lipca 1941 r. w Brzezinach niedaleko Łodzi. W 1966 r. ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Filmową, Telewizyjną i Teatralną im. Leona Schillera w Łodzi, do której dostała się za drugim podejściem. Wcześniej, w 1964 r., została aktorką Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. Zagrała tam m.in. tytułową rolę w spektaklu „Romeo i Julia”, za którą w 1967 r. otrzymała nagrodę SPATiF dla młodego aktora na 7. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych.

Halina Kowalska-Nowak grała następnie w warszawskich teatrach: Komedia (1967-1974), Kwadrat (1974-1981) i Na Woli (1983-1987). W 1968 r. zadebiutowała w Teatrze Telewizji rolą w „Horoskopie”.

Prywatnie, przez ponad 60 lat, była żoną aktora Włodzimierza Nowaka, który zmarł w 2022 r. Aktorka ostatnie lata swojego życia spędziła w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie.

Halina Kowalska-Nowak i jej  najbardziej znane role

Halina Kowalska-Nowak znana była przede wszystkim z ról komediowych. Ogólnopolską popularność zdobyła dzięki takim filmom jak „Nie lubię poniedziałku” (zagrała Mariannę, klientkę biura matrymonialnego) i „Nie ma róży bez ognia” (wcieliła się w rolę Wandy, żony Janka). W pamięci widzów telewizji zapisała się z kolei rolą śpiewaczki Elżbiety Kolińskiej-Kubiak w serialu „Alternatywy 4”.

Aktorka miała jednak w swoim dorobku nie tylko wiele ról komediowych, lecz także dramatycznych. W tym zakresie do szczególnie docenianych należą jej kreacje w takich filmach jak „Kardiogram” czy „Sanatorium pod Klepsydrą”.

Ponadto widzom znana była także z ról w serialach „W labiryncie” oraz „Samo życie”. Udział w tym ostatnim był jej ostatnią rolą.

Czytaj więcej

Bożena Dykiel. Od nimfy na Hondzie do lokatorki z domu na Wspólnej