Zbrodnia w kraju bez dyktatury

Młodszy patrzy w przyszłość, jest już funkcjonariuszem nowych czasów. Ale to policjant z frankistowską przeszłością okazuje się znacznie bardziej skuteczny. I potrafi czerpać z życia pełnymi garściami.

W miasteczku ciągle żywy jest dawny stosunek do świata: nieliczenie się z kobietami, bezkarność i skorumpowanie ludzi władzy. „Ten kraj nie jest demokratyczny. Nie możesz krytykować generała i oczekiwać, że poklepią cię po plecach" – mówi jeden z bohaterów, choć Franco nie żyje od kilku lat. Ślady dyktatury trudno wykorzenić ze społecznej świadomości.

Jest tu również nastrój hiszpańskiej prowincji. „Czy Carmen i Estrella chciały wyjechać z miasta?" – pytają detektywi ich koleżanek. „A kto nie chce – odpowiadają one zgodnie. – Wszędzie jest lepiej niż tutaj".

Klimat podkreślają znakomite zdjęcia Alexa Catalana. Z mgłami snującymi się nad bagniskiem, deszczem, szarością. I cieniami starych grzechów, które wciąż ludzi przytłaczają.

Co jest u Rodrigueza najsłabsze? Rozwiązanie kryminalnej zagadki. Ale przecież intrygujące norweskie kino noir zdążyło nas przyzwyczaić, że wcale nie wyniki śledztwa bywają najważniejsze.