Systemy takiego finansowego wsparcia istnieją w 29 krajach Europy. Przyciągają one zagranicznych producentów m.in. do Czech, Chorwacji, Irlandii. Brak takiej ustawy w Polsce był dotychczas głównym powodem, dla którego polska kinematografia nie była konkurencyjna w walce o pozyskiwanie zagranicznych produkcji, które mogłyby być tutaj realizowane. Zgodnie z projektem producenci audiowizualni, koproducenci oraz przedsiębiorcy wykonujący usługi na rzecz produkcji utworów audiowizualnych będą teraz mogli uzyskać zwrot części kosztów poniesionych na produkcję również w naszym kraju.

Wsparcie finansowe będzie przyznawane przez Polski Instytut Sztuki Filmowej. Producent audiowizualny, koproducent lub przedsiębiorca wykonujący usługi na rzecz produkcji utworów audiowizualnych będzie mógł wystąpić do PISF z wnioskiem, który po ocenie formalnej zawrze umowę, która będzie gwarantowała producentowi późniejszy zwrot części poniesionych kosztów kwalifikowalnych.

Wsparcie finansowe będzie wypłacane dopiero po zakończeniu produkcji lub jej części i analizie dokumentacji przez niezależną firmę audytorską. W praktyce oznacza to refundację części kosztów (podatków) poniesionych w Polsce przez firmy.

Roczny budżet dofinansowań związany z wprowadzanym systemem wsparcia został określony na poziomie maksymalnie 200 mln zł z uwzględnieniem w kolejnych latach wskaźnika inflacji.

Aby system był efektywny, wprowadzono obligatoryjne terminy obsługi beneficjentów – 28 dni na rozpatrzenie wniosku i 28 dni na analizę raportu stanowiącego podstawę do wypłaty środków. PISF będzie też prowadzić jawny rejestr wsparcia produkcji audiowizualnej, zawierający listę podmiotów wnioskujących o zachętę finansową, beneficjentów zachęt, wysokości przyznanych środków oraz poziomu wykorzystania całkowitej wartości dotacji na wsparcie w ciągu roku kalendarzowego.

Projekt zakłada, że co najmniej 10 proc. kwoty przeznaczanej na wsparcie finansowe PISF będzie przyznawał na produkcję filmów i seriali animowanych.

Nowe rozwiązania mają wejść w życie po upływie miesiąca od ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, z wyjątkiem jednego przepisu, który zacznie obowiązywać w innym terminie.