Pry­wa­ty­za­cja war­ta po­nad ćwierć mi­liar­da zło­tych po­win­na też uto­ro­wać dro­gę do ko­lej­nych in­we­sty­cji firm Pań­stwa Środ­ka w Pol­sce.

Ta­kie prze­ko­na­nie pa­nu­je w Agen­cji Roz­wo­ju Prze­my­słu (naj­więk­szy udzia­ło­wiec HSW), któ­rej przed­sta­wi­cie­le pod­pi­szą na zamku w Baranowie z czo­ło­wym chiń­skim pro­du­cen­tem koparek i ma­szyn dro­go­wych umo­wę pry­wa­ty­za­cyj­ną. W chiń­skie rę­ce idzie cy­wil­na część fir­my – naj­więk­szy pro­du­cent ła­do­wa­rek, spy­cha­rek i cią­gni­ków w kra­ju.

– HSW nie zni­ka. Wra­ca­my do ko­rze­ni. Tzw. za­kład po­łudnio­wy two­rzo­ny przed woj­ną ja­ko ar­ty­le­ryj­ska zbro­jow­nia II RP po­zo­sta­je w pol­skich rę­kach i wzmoc­nio­ny o pie­nią­dze z pry­wa­ty­za­cji zy­ska im­puls rozwojowy – mówi Krzysz­tof Tro­fi­niak, pre­zes HSW.

Tro­fi­niak pod­kre­śla wiel­kie ocze­ki­wa­nia, ja­kie to­wa­rzy­szą trans­ak­cji w Sta­lo­wej Wo­li: fu­zja z du­żym pro­du­cen­tem sprzę­tu bu­dow­la­ne­go w Chi­nach (w ze­szłym ro­ku Liu­gong wyprodukował i sprze­dał 56 tys. spe­cja­li­stycz­nych po­jaz­dów) w kil­ku­let­niej per­spek­ty­wie otwo­rzy moż­li­wo­ści za­trud­nia­nia do­dat­ko­wych kadr in­ży­nier­skich i tech­nicz­nych oraz zbu­du­je no­we, so­lid­ne źró­dło za­si­la­nia bu­dże­tu mia­sta. In­we­stor ma tak­że roz­pę­dzić pro­duk­cję w sa­mej HSW.

Je­śli po­twier­dzą się chiń­skie za­po­wie­dzi, jesz­cze w tym ro­ku Liu­gong Ma­chi­ne­ry Po­land uru­cho­mi w hu­cie pro­duk­cję ko­pa­rek.

W naj­bliż­szych la­tach co­raz bar­dziej ma być wi­docz­ny efekt pro­duk­cyj­nej sy­ner­gii: – W naj­lep­szych cza­sach HSW pro­du­ko­wa­ła 700 ma­szyn rocz­nie, tym ra­zem ska­la bę­dzie więk­sza. – Zy­sku­je­my do­stęp do naj­bar­dziej chłon­ne­go obec­nie ryn­ku sprzę­tu bu­dow­la­ne­go na świe­cie. W ze­szłym ro­ku w Chi­nach tyl­ko cią­gni­ków gą­sie­ni­co­wych sprze­da­no po­nad 9 tys. W ty­le zo­sta­li na­wet do­tych­cza­so­wi li­de­rzy, Ame­ry­ka­nie (7 – 8 tys. sztuk sprze­da­ży) – pod­kre­śla Tro­fi­niak. Pre­zes HSW ufa za­ra­zem, że no­we in­we­sty­cje po­pro­wa­dzą za­kład na Za­chód: Liu­gong pla­nu­je eks­pan­sję na tzw. ryn­ku sprzę­tu cer­ty­fi­ko­wa­ne­go, speł­nia­ją­ce­go naj­bar­dziej wy­ma­ga­ją­ce świa­to­we stan­dar­dy. Zna­ną na Wscho­dzie mar­kę HSW Chiń­czy­cy wy­ko­rzy­sta­ją w kra­jach b. ZSRR, gdzie Sta­lo­wa Wo­la od de­kad wy­sy­ła­ła spraw­dzo­ne w sy­be­ryj­skich wa­run­kach spy­cha­cze czy potężne ma­szy­ny do ukła­da­nia ru­ro­cią­gów.

Za­ło­ga HSW ma na­dzie­ję, że wej­ście Smo­ka po­zwo­li unik­nąć pod­kar­pac­kiej spół­ce skut­ków glo­bal­ne­go kry­zy­su.

– Nie mie­li­śmy do­świad­czeń w ne­go­cjo­wa­niu spraw so­cjal­nych z chiń­skim part­ne­rem, przy­cho­dzą­cym z in­ne­go po­li­tycz­ne­go świa­ta. Ale osią­gnę­li­śmy ko­rzyst­ny kom­pro­mis. To, na czym za­le­ża­ło związ­kow­com – prak­tycz­ną ochro­nę przed zwol­nie­nia­mi przez mniej więcej trzy la­ta i pod­wyż­ki – uda­ło się za­pew­nić – mó­wi Hen­ryk Szo­stak prze­wod­ni­czą­cy „So­li­dar­no­ści" w HSW. Pla­ny in­we­sty­cyj­ne zwe­ry­fi­ku­je ży­cie – nie ma wąt­pli­wo­ści.