Prawnik za granicą

Założenie kancelarii za granicą nie jest proste

Mimo że prawo europejskie umożliwia polskim prawnikom świadczenie usług w krajach UE, na wyjazd decyduje się niewielu. Barierą jest nie tylko słaba znajomość zagranicznych systemów prawnych, ale również ogromna konkurencja i wysokie koszty prowadzenia kancelarii
Prawo unijne stwarza polskim adwokatom kilka możliwości wykonywania zawodu winnych krajach UE. Jeżeli świadczone usługi prawne mają charakter sporadyczny, w dostępie do rynków niemieckich czy francuskich praktycznie nie ma przeszkód. Z tym jednak wyjątkiem, że polski adwokat musi używać wyłącznie rodzimego tytułu zawodowego. Używanie np. w Hiszpanii tamtejszego "abogado" jest niedopuszczalne. Adwokat, który chce się związać z innym państwem na stałe, może natomiast wnieść o uznanie jego dyplomu, by mógł stale świadczyć usługi w zawodzie i używać tytułu obowiązującego w tym państwie.
Państwo przyjmujące może jednak się domagać wykazania się odpowiednim doświadczeniem, a w efekcie nałożyć na kandydata obowiązek odbycia stażu adaptacyjnego, trwającego maksymalnie trzy lata, lub poddania się egzaminowi weryfikującemu kwalifikacje. Prawo stałego wykonywania zawodu adwokata w innym państwie wiąże się z koniecznością uzyskania wpisu na listę prowadzoną przez miejscowy samorząd prawniczy. Daje jednak praktycznie nieograniczone możliwości świadczenia pomocy prawnej.
Mimo że mechanizm wejścia na rynki europejskie wydaje się prosty, na otwarcie swojej kancelarii zagranicą zdecydowało się jak dotąd zaledwie kilkudziesięciu Polaków, którzy uzyskali uprawnienia nad Wisłą. Barierą jest niewystarczająca znajomość przepisów wybranego państwa UE. Musi być na tyle dobra, aby pozwalała konkurować z miejscowymi prawnikami. Widać to zwłaszcza w Wielkiej Brytanii. Mimo zapotrzebowania na usługi prawne polskojęzycznych kancelarii jest niewiele. Przeszkadza w tym tamtejszy system prawa precedensowego, zgoła inny od tego, który obowiązuje w Europie kontynentalnej. Dlatego też zapotrzebowanie na polskojęzyczne usługi prawne wykorzystują głównie osoby pochodzenia polskiego, które ukończyły studia na zagranicznych uczelniach i uzyskały tam uprawnienia zawodowe. Zasady dojścia do zawodu adwokata w wielu krajach europejskich są ostrzejsze niż w Polsce. W Austrii np. do adwokatury przepuści dopiero pięcioletnia aplikacja oraz zdanie egzaminu adwokackiego. W Niemczech aplikacja trwa około trzech lat. Kończy się tzw. dużym egzaminem państwowym, po którym aplikant uzyskuje uprawnienia do wpisu na listę adwokacką. Zdobycie uprawnień to jednak nie wszystko. Adwokaci świadczący usługi w krajach Unii Europejskiej zwracają uwagę na znacznie wyższe niż w Polsce koszty założenia i prowadzenia kancelarii. - W Austrii sama wysokość miesięcznej składki adwokackiej to wydatek rzędu 800 euro. Poza tym Izba Adwokacka określa minimalne wynagrodzenie dla aplikantów adwokackich na poziomie 1300 euro netto. Rynkowe wynagrodzenie to1800 - 2200 euro netto miesięcznie. Minimalny koszt prowadzenia kancelarii to ok. 8000 euro miesięcznie - wylicza adwokat Andrzej Remin, który prowadzi kancelarię w Wiedniu. - Założenie kancelarii jest tu trudniejsze, bo konkurencja jest ogromna. Tak zwanym świeżym adwokatom niełatwo o jakąkolwiek pracę. Dlatego rzadko kto od razu zakłada własną kancelarię, gdyż bez stałych klientów nie da się przeżyć. Zwłaszcza że przeciętny dochód adwokata prowadzącego jednoosobową kancelarię wynosi nie więcej niż ok. 1500 euro - mówi rechtsanwalt Rajmund Niwiński, świadczący usługi prawne w Niemczech. Dlatego też poszukiwane są specjalizacje wśród adwokatów. Decyduje jednak już nie tylko bardzo dobra znajomość wybranego obszaru prawa, ale tzw. wiedza specjalna, np. znajomość rzadkich języków. To znacznie ułatwia pozyskiwanie klientów. masz pytanie do autora, e-mail: t.pietryga@rzeczpospolita.pl - zakładanie spółek, filii i oddziałów - dochodzenie wierzytelności od kontrahentów - obrona w sporach sądowych z kontrahentami - doradztwo przy zawieraniu umów handlowych W sprawach indywidualnych: - spory pracownicze - sprawy o odszkodowanie za wypadki przy pracy, drogowe itd. - sprawy rodzinne np., alimentacyjne Branże obsługiwane przez kancelarie: - budownictwo - handel (maszyny, artykuły spożywcze) - usługi rzemieślnicze - jeżeli wartość przedmiotu sporu wynosi 10 000 euro - honorarium adwokackie (1. instancja) to ok. 1500 euro, - jeżeli wartość przedmiotu sporu wynosi 30 000 euro honorarium adwokackie (1. instancja) to ok. 2200 euro, - usługi doradcze rozliczane są przeważnie na podstawie stawek godzinowych. Obecnie stawki godzinowe w Niemczech wynoszą ok. 150 - 600 euro netto. Stawki poniżej 150 euro są ogólnie uważane jako niestosownie niskie.
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL