To dopiero projekt strategii, ale zarazem już jakiś konkret. Stworzyła go poważna grupa robocza w szerokim składzie przedstawicieli m.in. ministerstw Cyfryzacji, Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Rządowego Centrum Bezpieczeństwa i Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Teraz projekt, jeśli zaakceptuje go Komitet Rady Ministrów ds. Cyfryzacji, trafi pod obrady rządu.
O tym, że Polska potrzebuje takiej strategii, nie trzeba nikogo przekonywać. I nie chodzi tylko o przykłady z zagranicy, jak choćby aktywność służb obcych państw, które mogły wpływać na przebieg wyborów prezydenckich w USA.
Przykładów coraz poważniejszego zagrożenia ze strony cyberprzestępców nie brakuje również na naszym podwórku. Prezesi największych banków, pytani na początku roku o zagrożenia, nie wskazywali na ustawę frankową, rosnącą inflację czy spadek inwestycji, ale obawiali się masowych włamań do swoich systemów IT.
Przed miesiącem doszło do największego w historii Polski włamania do systemu kilku polskich banków, a nawet Komisji Nadzoru Finansowego. Kilka lat wcześniej celem podobnych ataków były systemy giełdowe.
Cyberbezpieczeństwo to jedno. Drugi element strategii to e-usługi i ułatwienia cyfrowe dla firm i obywateli. W ostatnich latach postęp w tej dziedzinie był zdecydowanie niewystarczający. Przykład? Sobotnia „przygoda" minister cyfryzacji Anny Streżyńskiej. „Pół godziny na poczcie, żeby wyrobić pełnomocnictwo dla męża do odbioru przesyłek. Dostałam karteczkę papieru ze stemplem i nr pełnomocnika. #PoCo?" – napisała na Twitterze pani minister.
