Zgodnie z art. 18a ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=170706]ustawy z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (DzU nr 166, poz. 1608 ze zm.)[/link] agencja pracy tymczasowej wydaje pracownikowi tymczasowemu świadectwo pracy dotyczące łącznego zakończonego okresu zatrudnienia w tej agencji, objętego kolejnymi umowami o pracę, nawiązanymi w okresie nie dłuższym niż 12 kolejnych miesięcy.
Ustawa nie przewiduje przy tym odrębnych zasad wystawiania świadectwa pracy dla pracowników tymczasowych.
W tej sytuacji należy więc stosować zasady ogólne ustalające wymogi, które musi spełnić poprawnie sformułowane świadectwo pracy. Zasady te reguluje art. 97 § 2 i 3 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=ED5E4398D92BB7C2970565F882E93F86?id=76037]k.p[/link]. oraz na mocy art. 97 § 4 k.p.[link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=73959] rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania (DzU nr 60, poz. 282 ze zm., dalej rozporządzenie)[/link].
Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w świadectwie pracy w zakresie urlopów wypoczynkowych zamieszcza się informacje dotyczące urlopu wykorzystanego przez pracownika w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy. Niezależnie zatem od długości okresu, jaki obejmuje zbiorcze świadectwo pracy, w świadectwie powinny zostać wykazane wyłącznie dni urlopu wykorzystane w roku kalendarzowym, w którym stosunek pracy finalnie ustał. Liczba pracodawców użytkowników w tym okresie w żadnym zakresie nie wpływa na wykaz wykorzystanych dni urlopu.
Natomiast wskazywanie pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, a także okresów nieskładkowych, uwzględnianych przy ustalaniu prawa do emerytury lub renty reguluje § 1 ust. 1 pkt 11 i 12 rozporządzenia. Zgodnie z nimi zarówno pracę w szczególnych warunkach, jak i okresy nieskładkowe należy wykazywać w świadectwie pracy poprzez wskazanie konkretnych okresów, w jakich praca w szczególnym charakterze była wykonywana bądź w jakich występowały okresy nieskładkowe uwzględniane przy ustalaniu prawa do emerytury.
