Mistrzowsko gotujący chłopcy

W 2013 roku restauracja El Celler de Can Roca zajęła pierwsze miejsce w prestiżowym rankingu magazynu „Restaurant". Lokal prowadzony przez trzech braci Roca jest ich kolejnym sukcesem po „elBulli". Ulokowana w katalońskiej Gironie restauracja nie narzeka na brak gości. Cierpliwie czekają na możliwość rezerwacji stolika, choć trwa to zazwyczaj wiele miesięcy. Lokal może jednorazowo przyjąć 55 gości, których obsługuje 60-osobowy personel.

Na szczęśliwych uczestników tej wyjątkowej uczty czeka zestaw 12 dań i 12 win. I nawet jadalny odlew nosa jednego z braci, który jak mówi – w ten sposób pokazuje, że zapachy można zjeść.

Co dwa miesiące przyjmują na staż 20 młodych praktykantów z całego świata.

- O staż u nas jest niemal tak trudno jak o rezerwację stolika – przyznają.

A mama słynnych kucharzy pilnuje, aby przyjeżdżający chłopcy i dziewczęta mieszkali osobno.

Choć wielokrotnie braciom Roca proponowano otwarcie restauracji w Nowym Jorku, Tokio i innych równie kuszących zakątkach globu, nie podjęli takiego wyzwania. Mówią, że to duże ryzyko, bo jedna zła recenzja może zniszczyć reputację. Wolą swoją Gironę. Tam są u siebie. Od dzieciństwa.

- Kiedy urodzili się dwaj starsi synowie postanowiłam zapewnić im możliwość pracy w domu, żeby nie musieli pracować jak ja – mówi Montserrat Fontane, mama słynnych kucharzy.

Razem z ich ojcem, Josepem Roca, kierowcą autobusu, postanowiła wreszcie założyć restaurację. Stołowali się w niej okoliczni pracownicy. Obiady synowie nadal jadają u mamy, w kuchni, na stojąco, razem z nią... Uważają, że kreatywność odziedziczyli po tacie, bo ma na wszystko sposób. Wciąż mieszkają bardzo blisko swojego rodzinnego domu i siebie. I jak w bajce – żyją zgodnie. Wszyscy, zarówno starsi jak i rówieśnicy mówią o nich „chłopcy", bo są swoi, znają ich od dziecka.

- Granica między naszym życiem, a pracą jest płynna – śmieją się bracia.

Widzowie zobaczą też braci jedzących w restauracji, która była dla nich kiedyś niedościgłym ideałem i do której przyjeżdżają systematycznie od 24 lat.

Opowiadają, że najbardziej ich wtedy zachwycił deser, do spożycia którego podano złote łyżeczki.