Philip Zimbardo był autorem jednego z najbardziej znanych eksperymentów w psychologii, stanfordzkiego eksperymentu więziennego. Badał on wpływ czynników sytuacyjnych na zachowanie więźniów. Był także pomysłodawcą miejsca spotkań w katowickim Nikiszowcu, nazwanego od jego nazwiska Centrum Zimbardo.
Zimbardo w 1954 uzyskał tytuł bakałarza w Brooklyn College, rok później otrzymał tytuł magistra na Uniwersytecie Yale, na tym samym uniwersytecie doktoryzował się w 1959. W latach 1960–1967 wykładał na Uniwersytecie Yale, Uniwersytecie Columbia, Kolegium Barnarda oraz Uniwersytecie Nowojorskim. Był autorem wielu książek, z których najbardziej znana to „Psychologia życia”. Działał na rzecz popularyzacji psychologii, występując w cyklu programów „Discovering Psychology”. Był przewodniczącym Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego.