WSA: Nie można zmuszać do proekologicznych zachowań

WSA przyznał rację prokuratorowi i uchylił zapis dotyczący tego, czego mieszkańcy nie mogli kupować. Jego zdaniem radni wprowadzili do regulaminu sprzeczne z prawem zasady dotyczące sposobu konsumpcji.

WSA uznał, że argumenty prokuratora są trafne. Art. 4 ust. 2 ustawy śmieciowej może stanowić jedynie postulat, któremu nie sposób nadać waloru skutecznej normy prawnej. Niewątpliwie wskazane zapisy mają walor edukacyjny i poszerzający świadomość właścicieli nieruchomości na temat potrzeby ograniczenia powstawania odpadów komunalnych. Niemniej jednak nałożenie takich obowiązków w regulaminie czystości i porządku w gminie nie ma podstaw prawnych.

Rada gminy nie może bowiem narzucać mieszkańcom, jakie produkty powinni kupować, w jakich opakowaniach oraz że powinni wykorzystywać i wydłużać okres używalności niektórych produktów.

W ocenie WSA nie wolno nakładać też obowiązku wywieszania informacji o groźnym psie na właścicieli prywatnych posesji. Rada gminy myliła się więc, że może nakładać tego typu obowiązki na prywatnych właścicieli nieruchomości na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 6 ustawy śmieciowej.

WSA podkreślił, że treść przepisu wskazuje jedynie na to, że rada gminy ma kompetencję do określenia obowiązków w zakresie bezpieczeństwa i czystości w miejscach publicznych, dlatego też wszelkie regulacje odnoszące się do miejsc niebędących miejscami publicznymi nie znajdują umocowania ustawowego, o czym radni zapomnieli.

Sygnatura akt: II SA/Gd 393/19