Wójt wystąpił do kuratorium oświaty z wnioskiem o wydanie opinii na temat odwołania dyrektora zespołu szkół samorządowych bez wypowiedzenia.
W uzasadnieniu podał, że odwołanie było podyktowane nieprawidłowościami w funkcjonowaniu placówki, przede wszystkim w zakresie gospodarki finansowej, co – zdaniem wójta - generuje jej zadłużenie i obciąża budżet gminy. Natomiast dyrektor nie przedstawili żadnych propozycji zmian oszczędnościowych. Wójt podkreślił także, że gmina znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej i konieczne jest wprowadzenie programu naprawczego, również w oświacie. W związku z tym uznał, że zaistniały szczególne okoliczności uzasadniające odwołanie dyrektora.
Zaniedbania finansowe w szkole nie stanowią szczególnie uzasadnionych powodów odwołania z funkcji dyrektora szkoły - NSA
Mimo, że kurator negatywnie zaopiniował ten wniosek - wójt odwołał dyrektora. Wojewoda, rozstrzygnięciem nadzorczym stwierdził nieważność zarządzenia wójta, bo – zdaniem wojewody - nie wystąpiła szczególnie uzasadniona okoliczność odwołania dyrektora.
Wójt zaskarżył rozstrzygniecie do WSA, a potem – gdy sąd podzielił stanowisko wojewody - wniósł skargę kasacyjną do NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważył przede wszystkim, że art. 38 ust.1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty daje możliwość odwołania dyrektora szkoły w trakcie roku szkolnego, bez wypowiedzenia, jednak o ile w sprawie zachodzą szczególnie uzasadnione przypadki. Szczególne powody odwołania – wskazywał NSA - oznaczają sytuacje, w których nie jest możliwe pełnienie przez nauczyciela funkcji kierowniczej i zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania wykonywania funkcji dyrektora z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły.
Natomiast zaniedbania w zakresie gospodarki finansowej szkoły, czy organizacji jej pracy, a także odmienna koncepcja prowadzenia placówki oświatowej, czy też konflikt z organem prowadzącym - nie stanowią szczególnie uzasadnionych powodów odwołania osoby z funkcji dyrektora szkoły
– podkreślił NSA (
sygnatura akt: I OSK 1972/11
) w wyroku i odrzucił skargę gminy.