Rada jednej z wielkopolskich gmin podjęła uchwałę w sprawie opłat za parkowanie w strefie płatnego parkowania. Postanowiła w niej, że opłata dodatkowa (pobierana m.in. za nieopłacenie biletu czy zajęcie miejsca dla niepełnosprawnego itp.) podlega ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Prokurator zaskarżył uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W jego ocenie rada gminy przekroczyła upoważnienie ustawowe do normowania spraw związanych z poborem opłat za parkowanie. Jego zdaniem art. 13–13f ustawy o drogach publicznych nie przyznają radzie gminy kompetencji do regulowania kwestii związanych z przymusowym ściąganiem opłat dodatkowych. Kompetencje rady gminy ustawodawca ograniczył do: ustalenia wysokości opłaty za parkowanie samochodów w strefie płatnego parkowania, wprowadzenia opłat abonamentowych lub zryczałtowanych i zerowych oraz określenia sposobu ich pobierania, a także wysokości i sposobu pobierania opłaty dodatkowej w razie nieopłacenia pobytu w strefie płatnego parkowania.
W odpowiedzi na skargę prokuratora rada gminy podniosła, że skarżony przez prokuratora przepis uchwały ma charakter jedynie informacyjny. Nie stanowi zaś uregulowania zasad przymusowego ściągania nieuiszczonych opłat dodatkowych związanych z parkowaniem w strefie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przyznał rację prokuratorowi i zaskarżone przez niego postanowienia uchwały uchylił.
– W ocenie sądu rada, zawierając w uchwale postanowienia o egzekucji opłat dodatkowych, naruszyła przepisy rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie zasad techniki prawodawczej – uzasadniała sędzia Izabela Bąk-Marciniak. – Zgodnie z nimi w aktach wykonawczych reguluje się wyłącznie sprawy, które organowi zostały przekazane w przepisie upoważniającym – wskazywała.
