Rada powiatu wprowadziła zakaz używania jednostek pływających na wodach jednego z jezior, zlokalizowanego na terenie gminy.
Właściciele nieruchomości położonych nad brzegiem jeziora złożyli skargę do sądu administracyjnego.
Wskazali, że podczas nabywania działek zwrócili uwagę na ich położenie i celowo nabyli nieruchomości leżące nad jeziorem, na którym jako jedynym można skorzystać z jednostek pływających napędzanych silnikami spalinowymi.
Poczynili duże nakłady tylko po to, aby móc korzystać z otwartego akwenu jeziora. M.in. wybudowali domy i zakupili sprzęt pływający.
Ich zdaniem uchwała rady jest sprzeczna z prawem, bowiem nie ustalono wpływu jaki ma korzystanie z jednostek pływających z silnikami spalinowymi oraz skuterów wodnych na jeziorze na odpowiednie warunki akustyczne.
WSA uznał skargę za zasadną.
Sąd wskazał, iż wydanie przez radę powiatu uchwały w sprawie wprowadzenia zakazu używania jednostek pływających na wodach jeziora, powinno zostać poprzedzone ustaleniami, czy na terenach rekreacyjno-wypoczynkowych panują odpowiednie warunki akustyczne czy też nie.
W ocenie sądu rada powiatu nie podjęła żadnych działań, które doprowadziłyby do ustalenia nieodpowiednich warunków akustycznych w obrębie wód jeziora.
Nie wykazano, jaki był poziom hałasu na terenach rekreacyjno-wypoczynkowych umiejscowionych wokół jeziora przed podjęciem zaskarżonej uchwały oraz w jaki sposób obniży się poziom hałasu po wyeliminowaniu jednostek pływających po akwenie.
Nie wykazano także jak bardzo poprawią się warunki akustyczne na terenach rekreacyjno-wypoczynkowych po zlikwidowaniu ruchu jednostek pływających napędzanych silnikami spalinowymi oraz skuterów wodnych i czy istniała rzeczywista potrzeba ich poprawy.
Sąd uznał zatem, że rada powiatu działała z przekroczeniem przyznanych jej ustawowych kompetencji.
Wyrok nie jest prawomocny.
Wyrok WSA w Gdańsku z 15 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 503/16
