Często mówi się o przyszłości, nawet najbliższej, że jest niezapisaną księgą. Jest w tym, zwłaszcza z perspektywy minionego roku, wiele prawdy. Któż by w grudniu 2019 wymyślił, co nas czeka. Owszem, oczekiwaliśmy czarnego łabędzia, wiadomo było, że koniunktura z natury nie jest wieczna i kryzys musi przyjść, ale wypadki związane z wirusem z Wuhanu przekroczyły granice naszej wyobraźni.

Pandemia jest i pozostanie ważnym czynnikiem, który wpłynie na naszą cywilizację, technologię, zachowania. Może nawet podkopie dotychczasową etykę życia społecznego, nie można tego wykluczyć. I to ona bez wątpienia wyznaczy trendy na następny rok; będzie istotną, choć niejedyną determinantą naszej polityki. Skuteczność próby jej opanowania będzie dla polskiego rządu hamletowskim kryterium przetrwania. Albo uda się zgasić pandemię i uwolnić od ryzyka kolejnych lockdownów, albo układ rządzący się pogrąży.