Prywatne sprawy podstawą do zwolnienia

Jesienią ubiegłego roku pracę stracił pracownik banku spółdzielczego, który zamieścił w Internecie zdjęcia z pracy, a obok nich fotografię z imprezy, na której pije piwo.

Z kolei urzędnik jednego ze śląskich magistratów umieścił w serwisie randkowym swoje zdjęcie w majtkach i też stracił etat. Obydwu zarzucano, że takie zachowania nie licują z wykonywaną pracą i że o swój wizerunek urzędnik powinien dbać także po godzinach pracy.

[srodtytul]Walka o wizerunek[/srodtytul]

– W mojej praktyce wielokrotnie spotkałem się ze sprawami, w których zachowania z życia osobistego były podstawą zwolnienia z pracy. Widziałem kontrakt menedżerski, w którym znalazła się klauzula pozwalająca na jego zerwanie, gdy członek zarządu spółki będzie się źle prowadził. Pracownicy powinni sobie uświadomić, że to, co robią po godzinach, nie jest bez znaczenia dla ich pracodawców – mówi Waldemar Gujski, adwokat w kancelarii Gujski Zdebiak.

Pewne ograniczenia i ścisłe powiązanie życia osobistego z zawodem i funkcją wynikają wprost z ustawy. Dotyczą tzw. osób zaufania publicznego. Chodzi m.in. o sędziów, radców prawnych, adwokatów.

Nikt nie ma wątpliwości, że powinni dbać o swój wizerunek także wtedy, gdy nie wykonują czynności służbowych.

Jednak nie tylko członkowie szacownych korporacji muszą uważać, by ich życie prywatne nie wpływało negatywnie np. na wizerunek firmy.

– Pracodawcy w zakładowych regulaminach czy kodeksach etycznych mogą ustanowić obowiązek odpowiedniego zachowania i dbania o wizerunek pracodawcy, np. zakazać gier hazardowych. Pracownik wtedy wie, czego ma się wystrzegać – wskazuje Waldemar Gujski.

[srodtytul]Zakładowa poprawność[/srodtytul]

Jest to uzasadnione szczególnie w firmach czy instytucjach, które opierają swoją działalność na zaufaniu klientów, np. w bankach, biurach rachunkowych.

Na cenzurowanym są głównie osoby pełniące strategiczne funkcje.