4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Robert Mazurek: Królowa zagłębia rury
Od dawna wiadomo, że można być nikim, będąc kimś. Dowodzi tego cały przemysł celebrycki, i to nie tylko w Polsce, ale i na świecie. Nie ma takiej tropikalnej dżungli czy przepastnego buszu, zza którego nie wyłaniałaby się pupa Kim Kardashian, nie ma takiej biblioteki uniwersyteckiej czy takiego eremu, zza którego murów nie dobiegałyby echa sporu braci Mroczków. Wszyscy oni dowodzą, że można być nikim, będąc kimś. Kimś sławnym przynajmniej. Cóż, tak to już nasz świat wygląda i z tym pogodzić się trzeba.
Tak na marginesie, jeszcze nie tak dawno przyjaciel mojej osoby, mój rówieśnik, Anglik z klasy średniej wychowywany w Szwajcarii, do 14. roku życia nie znał muzyki innej niż klasyczna. Tak po prostu wyszło. Teraz jego nastoletnie córki doskonale wiedzą, kto jest kim w show-biznesie, nawet jeśli nie rozprawiają o tym z ekscytacją. I to nie tylko wina internetu.
Dotychczas jednak wydawało się, że są dziedziny z tego wyjęte i by być profesorem uniwersyteckim, trzeba reprezentować nie tylko jakąś wiedzę, ale i minimalną choćby kulturę osobistą, by nie rzec – klasę. Jednak przypadek profesora Matczaka, który grozi akademickim linczem córce blogera, z którym ekscelencja profesor miał nieprzyjemność, pokazuje, że i tu bariery wszelkie padły. Oczywiście ten konkretny przypadek można zrzucić na karb kryzysu wieku średniego, bo facet chcący obrzydzić życie dziecku swego oponenta, a wcześniej wzywający na solo studenta czy licealistę, który ośmielił się z nim polemizować – otóż tak, taki człowiek rzeczywiście musi mieć jakiś problem ze sobą i z upływającym czasem.
Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
W „Limpopo” każdy z graczy zostaje groźnym zielonym gadem…
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Dostajemy doświadczenie świata, w którym role ofiar i strażników zmieniają się szybciej niż w kalejdoskopie.
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Potrzebujemy nowego podejścia do pracy, które pozwoli nam działać skuteczniej, ale bez wyniszczającego tempa.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Nawet najbardziej szokujące sceny, które mogą wydawać się nieprawdopodobne, mają swoje potwierdzenie w rzeczywis...
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
„Niektórych rzeczy nie da się odzyskać”, a skoro tak, to najwyższa pora ruszyć do przodu.
