Najstraszniejsza w historii zbrodni połanieckiej jest bliskość. Sprawcy, ofiary i świadkowie żyli obok siebie. Znali rodzinne zatargi, wiedzieli, komu trzeba się ukłonić. W nocy z 24 na 25 grudnia 1976 r. zamordowano ciężarną Krystynę Łukaszek, jej męża Stanisława oraz 12-letniego brata Mieczysława Kalitę. Kilkudziesięciu świadków z autobusu nie zapewniło im ratunku. Później sprawców osłaniało milczenie wzmacniane groźbami, przekupstwem i przysięgami. Przynależność do wspólnoty okazała się przywilejem, który można odebrać.