„Mulholland Drive” Davida Lyncha to jeden z najwybitniejszych, ale zarazem najsmutniejszych filmów, jakie widziałem. Jakże przekonująco opowiada historię o ludzkich marzeniach, o tym, jak te marzenia się rozwiewają, i o tym, jak tragiczne może to mieć konsekwencje. Widz tak po ludzku współczuje głównej bohaterce, niespełnionej aktorce, choć ta przecież popełnia także zdecydowanie złe czyny, w tym morderstwo powodowane zazdrością.

Ta historia mi się przypomina, gdy obserwuję tragiczne losy brytyjskiego naukowca Jasona Ardaya, który zrobił błyskotliwą karierę, by wkrótce – zależnie od wersji – zostać przyłapanym na oszustwach lub też paść ofiarą rasistowskich uprzedzeń.