Nie ma większej władzy nad tą, która nie musi wydawać rozkazów, by być sprawowaną. Kiedy wystarcza sama jej obecność; spojrzenie, która zmraża albo popycha do działania. Władza, która nie musi nic mówić, a i tak jest słuchana. To nie przypadek, że w języku polskim „władza” jest rodzaju żeńskiego. To jej rdzeń, zasada – pierwsze poruszenie. Bez dekretów ani rozporządzeń, poza aparatem przymusu i karnymi sankcjami. Władza w stanie czystym, bez domieszek, najwyższej próby – jest kobietą.