Jedna z ważniejszych francuskich książek XX wieku to „Życie instrukcja obsługi” Georgesa Pereca. Na jej kartach autor opisał mikroświaty jednej z paryskich kamienic. Drobiazgowo, ze szczegółami, przechodząc przez losy każdego z mieszkańców, ich wzloty i upadki. Zabieg, który zastosował Perec, na swój sposób przypomina mi to, co w swojej monumentalnej pracy zrobił historyk Colin Jones. Pełen tytuł jego książki brzmi „Upadek Robespierre’a. Ostatnie 24 godziny terroru” i jest dokładnie tym, co zapowiedziano w tytule – drobiazgową analizą ostatniej doby poprzedzającej śmierć dyktatora republiki, jednej z najbardziej krwawych postaci rewolucji. Człowieka, który nakręcił terror, a potem padł jego ofiarą.