„Chcemy całego życia” – w tym zdaniu postulacie, które padło w 1907 r. podczas I Zjazdu Kobiet, Zofia Nałkowska zawarła dążenie do uzyskania przez kobiety równych praw we wszystkich dziedzinach ludzkiej aktywności. Za tymi słowami stały lata walki i trudu, udziału w powstaniach narodowych i konspiracji, pracy na rzecz edukacji, zdrowia, zarobkowania w najcięższych warunkach, by utrzymać rodziny – zmagania szeregów kobiet współtworzących polską historię i kulturę. Wiele lat trudu i cierpienia upłynęło, zanim entuzjastki, sufrażystki i bojowniczki wywalczyły kobietom należne miejsce nie tylko w poezji, ale w lokalach wyborczych i na uniwersytetach.