-50% na pakiet subskrypcji RP.PL z NYT!
Skorzystaj z wiosennej promocji i ciesz się dwoma dostępami do najbardziej zaufanych źródeł informacji.
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Kliknij i przejdź do szczegółów
Reklama
Może to życie naśladuje sztukę
Ku swojej irytacji Madonna zyskała przydomek „Material Girl”. Ten wizerunek pojawił się w chwili, gdy świat dostrzegł ją, zanim miała okazję odpowiednio się przedstawić.
Pewnego dnia młody mężczyzna w skórze przyczaił się w cieniu, obserwując pannę Ciccone. Miał dwadzieścia 24 i po sześciu filmach był uważany przez niektórych za najbardziej utalentowanego aktora swojego pokolenia. Nazywał się Sean Penn i miał zostać miłością życia Madonny. Na zdjęciu: Sean Penn i Madonna w czasie trasy koncertowej piosenkarki, 1986 rok
W dzień Nowego Roku 1985 wytwórnia Warner Bros. zaakceptowała pomysł Madonny na teledysk „Material Girl”. Madonna chciała stworzyć nową wersję piosenki Marilyn Monroe „Diamenty to najlepszy przyjaciel dziewczyny” z filmu „Mężczyźni wolą blondynki” (1953). W ten sposób oddałaby hołd Marilyn, a jednocześnie skomentowała materialistyczną atmosferę czasów Reagana i zapoczątkowała swój nowy hollywoodzki okres. Już wcześniej kręciła filmy wideo i prowadziła interesy w LA, ale tego stycznia Los Angeles miało stać się centrum jej świata. Czy istniało coś, co bardziej atrakcyjnie i zabawnie mogłoby ogłosić jej przybycie od wcielenia się w postać największej gwiazdy i ikony filmu?
Pozostało jeszcze 96% artykułu
Reklama
Promowane treści
