„Miasto Dzieci Świata”: Historia republiki skrzatów

Książka Beaty Chomątowskiej pokazuje, jak zawiła jest historia znanego uzdrowiska.

Publikacja: 07.06.2024 17:00

„Miasto Dzieci Świata”, Beata Chomątowska, wyd. Czarne

„Miasto Dzieci Świata”, Beata Chomątowska, wyd. Czarne

Foto: materiały prasowe

Małopolska Rabka-Zdrój w 1996 r. otrzymała tytuł Miasto Dzieci Świata przyznany przez UNESCO, Kapitułę Orderu Uśmiechu i wojewodę małopolskiego. Połowa herbu miasta to dziecięca twarz z niebieskimi oczami i jasną grzywką, a druga połowa to promienne żółte słońce. Skąd ta dziecięca aura miasta?

Pisarka i dziennikarka Beata Chomątowska opowiada, jak w XIX wieku głównymi problemami w Rabce (wówczas jeszcze nie Zdroju) były bieda i choroby zakaźne, takie jak szkarlatyna i krztusiec. W efekcie ponad połowa dzieci nie dożywała dziesiątego roku życia. Właśnie w tym miejscu odkryto solanki jodowo-bromowe o jednym z największych stężeń w Europie. W 1948 r. w Rabce zaczął działać Zespół Sanatoriów dla Dzieci, z nowoczesnym sprzętem ze Szwajcarii. Obok powstawały szkoły dla małych rekonwalescentów i place zabaw. Jednocześnie wielu mieszkańców pamiętało egzekucje prowadzone przez żołnierzy SS w Rabce w czasie II wojny światowej. Autorka cytuje wspomnienia ówczesnych dzieci („Mama idzie dokądś z babciami, potem wraca sama. Z oddali słychać było strzały”) oraz opisuje ostatnie deportacje Żydów.

Ten artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją rp.pl.

Wybierz ofertę dla Ciebie.

Na bieżąco o tym, co ważne w kraju i na świecie. Czytaj artykuły z Rzeczpospolitej i wydanie magazynowe Plus Minus.

Subskrybuj Zaloguj się
29,90 zł miesięcznie
Tylko 19,90 zł miesięcznie
Plus Minus
Mariusz Cieślik: Zasłużyliśmy na Grzegorza Brauna. Sami go sobie wybraliśmy
Plus Minus
Bogusław Chrabota: Czego domagają się studenci protestujący przeciw wojnie w Gazie?
Plus Minus
Daję wam ostatni rozkaz
Plus Minus
Tomasz Terlikowski: Watykańska tuba Kremla
Materiał Promocyjny
Jaki jest proces tworzenia banku cyfrowego i jakie czynniki są kluczowe dla jego sukcesu?
Plus Minus
„Pewnego długiego dnia”: Długi dzień podróży przez noc
Plus Minus
Joanna Szczepkowska: Pół godziny historii