Lyles uniósł ręce w górę, złożył je na piersiach i wreszcie rozpostarł szeroko, prosząc o doping. Szedł w kierunku bloków startowych wolno, choć rywale czekali. Jako obrońca tytułu opuścił szatnię ostatni – to była jego scena, moment, przedstawienie. Minęła chwila. Wystrzelił z bloków, zostawił przeciwników z tyłu, 200 metrów dalej minął metę jako pierwszy. Wziął złoto jak swoje, zarzucił na plecy amerykańską flagę i złączył dłonie, udając, że wypuszcza z nich energetyczną kulę.