Anegdotę tę opowiedział mi znany warszawski bywalec tanich lokali z wyszynkiem, pisarz i wydawca Paweł Dunin-Wąsowicz, który będzie mi potrzebny za chwilę. Teraz o Grzegorzu Górnym, jego koledze ze studiów dziennikarskich. Jego plan brzmiał surrealistycznie, ale Górny był wariatem ambitnym i zawziętym wielce. Książek dobrych, powiadał, są na świecie tysiące. Jedna dziennie, no niech będzie 300 rocznie, 30 lat, a nawet 10 tysięcy nie przeczytam, mało, ale próbować warto. Odpadł przy trzecim dziecku. Grzegorz dziś książki pisze, nie wiem, czy czyta.