Mario Antonino, głowy ci to na właściwe miejsce nie zwróci, ale prawo do satysfakcji zza grobu masz bez dwóch zdań. „Nie mają chleba? To niech jedzą ciastka!" – dwa wieki drwin i wreszcie stanęło na twoim. Wyprzedziłaś swoją epokę, przewidziałaś naszą. Tę, w której większym zagrożeniem niż głód jest otyłość; kiedy więcej ludzi umiera od chorób, które ona wywołuje niż z niedożywienia. Kiedy przywilejem bogatych są czas i pieniądze poświęcane na zdobycie jak najprostszego, w jak najmniejszym stopniu przetworzonego jedzenia, a biedni muszą się zadowolić tym, co tanio i szybko zaspokoi ich głód. Raczej ciastkami niż chlebem.