Budżet programu – jak pisaliśmy w „Rzeczpospolitej” – wynosi 173 mln zł, a środki pochodzą z funduszy europejskich na Infrastrukturę, Klimat, Środowisko (FEnIKS) na lata 2021-2027.

Kto może otrzymać dotację na zbieranie deszczówki?

Program skierowany jest do osób fizycznych (grantobiorców) będących właścicielami, współwłaścicielami lub użytkownikami wieczystymi nieruchomości, na której znajduje się budynek przeznaczony – stale lub czasowo – na cele mieszkalne. Osoby te będą mogły ubiegać się o dopłaty wynoszące 90 proc. kosztów kwalifikowanych instalacji, przy czym maksymalnie będą mogły otrzymać do 8 000 zł.

Jak zaznacza Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW), umowa z grantobiorcą będzie jednocześnie rozliczeniem inwestycji, co oznacza, że program obejmie jedynie inwestycje zakończone. W ramach dofinansowania będzie można ubiegać się o zwrot kosztów kwalifikowanych poniesionych od 1 lipca 2024 r. Niemożliwe będzie jednak uzyskanie dopłaty na przedsięwzięcie (lub jego elementy), które było już finansowane ze środków NFOŚiGW lub WFOŚiGW (np. z programu Moja Woda).

Nabory wniosków do programu dla mieszkańców poszczególnych województw prowadzić będą wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej.

Czytaj więcej

Wchodzi nowy obowiązek dla właścicieli domów i mieszkań. Obejmie miliony adresów

Mikroretencja w domach i ogrodach. NFOŚiGW podaje szczegóły programu

Celem programu, jak pisaliśmy w „Rzeczpospolitej”, jest wsparcie inwestycji zwiększających retencję wody przy budynkach jednorodzinnych oraz pomoc w ochronie lokalnych zasobów wodnych. Tym samym dofinansowanie przeznaczone jest dla tych rozwiązań, które:

  • pozwalają zatrzymać wodę opadową na terenie nieruchomości,
  • ograniczyć skutki suszy,
  • przeciwdziałać lokalnym podtopieniom.

W ramach programu NFOŚiGW Mikroretencja grantobiorcy będą mogli otrzymać dotację na zakup, montaż, budowę, rozbudowę i uruchomienie instalacji do:

  • zbierania wód opadowych lub roztopowych z powierzchni nieprzepuszczalnych np. z dachów, chodników, podjazdów;
  • magazynowania wód opadowych w szczelnych zbiornikach o łącznej pojemności min. 2 m3;
  • retencjonowania wód opadowych, w tym roztopowych w gruncie np. rozszczelnienie powierzchni, studnie chłonne, drenaż, skrzynki rozsączające, zbiorniki otwarte;
  • wykorzystania retencjonowanych wód opadowych lub roztopowych np. pompy, zraszacze, centrale dystrybucji wody.

„Instalacje powinny gwarantować zbieranie wody z powierzchni nieprzepuszczalnej oraz wykorzystywać wodę w taki sposób, by nie było konieczności jej odprowadzania poza teren nieruchomości, w tym do kanalizacji deszczowej (z wyjątkiem sytuacji awaryjnych). Instalacje muszą być trwałą częścią systemu umożliwiającego zatrzymanie wody opadowej lub roztopowej na terenie nieruchomości lub/i wykorzystanie magazynowanej wody na cele gospodarstwa domowego i retencji przyrodniczej, w tym nawadniania przydomowych ogrodów (z wyłączeniem działalności gospodarczej i rolniczej)” – informuje w specjalnym komunikacie zamieszczonym na swojej stronie internetowej Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Czytaj więcej

Właściciele działek masowo łamią prawo. Chodzi o wiaty samochodowe