Właściciele głosują nad uchwałami udziałami w nieruchomości wspólnej. Im większy udział w nieruchomości wspólnej posiadają, tym mocniejszy jest ich głos. W praktyce oznacza to, że właściciele większych lokali mają większą siłę przebicia.
O wysokości swojego udziału można się dowiedzieć z aktu notarialnego kupna lokalu lub z księgi wieczystej.
Właściciele mogą także głosować w myśl zasady: jeden właściciel – jeden głos, ale tylko w określonych wypadkach, np. gdy we wspólnocie jeden właściciel wyraźnie dominuje nad innymi. Tak może być np. w blokach komunalnych, w których tylko znikoma część lokatorów wykupiła lokale, a zdecydowana większość wciąż należy do gminy.
Ustawa o własności lokali przewiduje, że wszyscy właściciele biorą udział w głosowaniu nad uchwałami, a zarząd wspólnoty musi im to umożliwić. Oznacza to, że gdy na zebranie przyjdzie tylko garstka właścicieli i uchwały nie zostaną podjęte, to do nieobecnych wysyła się zawiadomienia, że dalsze głosowanie będzie kontynuowane do określonej daty tzw. metodą obiegowego zbierania głosów.
Oznacza to, że członkowie zarządu (co najmniej dwóch lub jeden, gdy zarząd jest jednoosobowy) zbierają głosy, chodząc od mieszkania do mieszkania, a następnie sporządzają protokół z trybu indywidualnego zbierania głosów. Dokument ten dołącza się do protokołu z rocznego zebrania.
