Kamienica przy Marszałkowskiej 43 pod lupą Komisji Weryfikacyjnej

Tym razem chodzi o kamienicę przy ul. Marszałkowskiej 43 w Warszawie, którą zwrócono spadkobiercom razem z lokatorami. Jest to druga kamienica po Poznańskiej 14, którą zajęła się komisja weryfikacyjna.

Niedawno warszawski ratusz wznowił w stosunku do niej postępowanie. Pojawiły się bowiem wątpliwości, czy autentyczny jest testament z lat 70. Zostało ono zawieszone do czasu decyzji komisji.

Komisja odrzuciła wniosek jednego z pełnomocników o odroczenie rozprawy ze względu na postępowanie w prokuraturze, która bada autentyczność testamentu w tej sprawie. Jako pierwszy świadek została wezwana mec. Iwona Gerwin, która odmówiła składania zeznań.

– Obowiązuje mnie tajemnica adwokacka. Swoje mocodawczynie reprezentowałam przez wszystkie etapy postępowania dekretowego, a na posiedzenie komisji przyszłam jako pełnomocnik strony i protestuję przeciw przesłuchiwaniu mnie jako świadka w pierwszej kolejności.

Zdaniem Patryka Jakiego, przewodniczącego komisji, nie ma żadnych prawnych przeszkód, by pełnomocnik zeznawała.

– Chcemy dogłębnie wyjaśnić sprawę. W tym celu wezwane zostały dwie panie spadkobierczynie, które nie przyjechały z Francji, a pani mecenas sprawę prowadzi od dawna i może wiele wyjaśnić – argumentował swoje stanowisko. Podjął też decyzję o ukaraniu grzywną mec. Iwony Gerwin.

Jako kolejny świadek przed komisją zeznawała Krystyna Wrońska, lokatorka mieszkająca w kamienicy przy Marszałkowskiej 43. Reprezentowała też mieszkających jeszcze w kamienicy 12 lokatorów.

Razem z innymi mieszkańcami, gdy pojawiły się roszczenia do kamienic, rozpoczęła własne śledztwo. Jego wynikami starała się zainteresować władze miasta oraz prokuratora.

– Mieliśmy podejrzenia, że testament z 1970 r. rzekomo znaleziony na strychu domu przez dwie spadkobierczynie mieszkające we Francji nie jest autentyczny. Złożyliśmy zawiadomienie razem z dokumentami do prokuratury rejonowej, która po miesiącu umorzyła sprawę. Władze miasta też nie były zainteresowane.

Bartłomiej Opaliński, członek komisji, zapytał, czy rzeczywiście w tym samym roku, w którym odnowiono kamienice, pojawiły się roszczenia.

–Tak. Wcześniej większych prac remontowych nie było w kamienicy – odpowiedziała Wrońska.